Radyolojide vücut içindeki anatomi ve fizyolojik süreçlerin görüntülerini oluşturmak için kullanılan bir tıbbi görüntüleme tekniğidir. MRI tarayıcıları, vücuttaki organların görüntülerini oluşturmak için güçlü manyetik alanlar , manyetik alan gradyanları ve radyo dalgaları kullanır. MRI, X ışınları veya iyonlaştırıcı radyasyon kullanımı içermez; bu da onu bilgisayarlı tomografi (BT) ve pozitron emisyon tomografisi (PET) taramalarından ayırır.

BT ile karşılaştırıldığında MR, yumuşak dokuların, örneğin beyin veya karın bölgesinin görüntülerinde daha iyi kontrast sağlar. Ancak, genellikle uzun ve dar bir tüpte bulunan kişiyle yapılan ölçümler nedeniyle hastalar tarafından daha az konforlu olarak algılanabilir; ancak "açık" MR tasarımları bu durumu çoğunlukla hafifletir.

Bazı MR tetkiklerinde kontrast madde enjeksiyonu kullanılır. Kontrast madde, nadir bir toprak metali olan gadolinyum içerir. Bu madde vücudunuzda mevcut olduğunda, yakındaki su moleküllerinin manyetik özelliklerini değiştirerek görüntülerin kalitesini artırır. Bu da tanısal görüntülerin hassasiyetini ve özgüllüğünü artırır.